روانشناسی کوه پیمایی ، چرا نمیتوانم به خوبی و مانند دوستانم کوهنوردی کنم ؟

زمان لازم برای مطالعه : 3 دقیقه و 53 ثانیه

در قلمرو قدرت نامحدود هستید و بنابراین ، برای هر مساله ایی ، پاسخی صد درصد علمی و عمیق ، دریافت خواهید نمود.پاسخی منحصر به فرد و خارق العاده که بر مبنای علم بسیار عمیق و دانش روانشناسی به سبک قدرت نامحدود ارائه شده و مشکلتان را کاملا حل خواهد کرد، نه پاسخی سطحی و غیرقابل اجرا ، قدرت نامحدود به وجود آمده است که متفاوت و بینظیر باشد ، وگرنه مطالب مشابه بسیاری در سطح اینترنت خواهید یافت ! قدرت نامحدود ، پایان جستجوهای شماست ! زیرا پاسخ خود را خواهید یافت !

این مقاله ، بسیار بسیار جذاب و جالب است.زیرا در این مقاله قصد داریم به بررسی روانشناسی ورزش کوهنوردی بپردازیم که قطعا بسیار مورد توجه کوهنوردان عزیز قرار خواهد گرفت ! اگر کوهنوردی رفته باشید ، حتما افرادی را دیده اید که برخی اوقات ، در عبور از مسیرهایی ، به مشکل خورده و به سختی از آن عبور میکنند.این افراد میتوانند دوستان یا نزدیکان شما باشند.مثلا ، چهار دست و پا و بسیار آهسته ، و با ترس بسیار، از مسیر مربوطه رد میشوند ، حال آنکه ، افراد دیگر ، همان مسیر را به سادگی تمام و بصورت ایستاده و به سرعت ، پشت سر میگذارند.با توجه به نگاه تحلیلگر و تیز بین قدرت نامحدود ، این موضوع جالب را انتخاب کرده ، و آنرا از نظر روانشناسی مورد بررسی قرار خواهیم داد.همراه ما باشید.

چگونه مهارتها ، توسط مغز شما یادگیری میشوند ؟

وقتی شما درحال یادگیری مهارتی جدید ، مانند : کوهنوردی ، رانندگی ، کار با یک دستگاه جدید و غیره هستید ، مغز شما در حال استفاده از بخش ضمیر خودآگاه میباشد.به همین علت است که مثلا ، وقتی برای اولین بار رانندگی میکنید ، سرعت عمل شما بسیار پایین بوده و انرژی زیادی را صرف میکنید .زیرا ضمیر خودآگاه شما درگیر بوده و باید همه ی توجه شما روی مهارت جدید باشد ، در غیر اینصورت ، انجام آن ، برای شما غیرممکن خواهد بود.کسانی که به تازگی درحال یادگیری رانندگی هستند ، نمیتوانند حین رانندگی کردن ، پیامک بزنند یا حتی با کسی حرف بزنند ! زیرا مغز ، تمام قوای ضمیر خودآگاه خود را ، صرف یادگیری مهارت جدید کرده است.حال آنکه پس از مدتی ،شما حین رانندگی کردن ، چندین کار دیگر را نیز انجام میدهید(هرگز این کار را نکنید).

ذهن انسان ، عملیات یادگیری را توسط بخش ضمیر خودآگاه خود و با تجربه و سعی و خطا انجام میدهد.مثلا یک کودک ، برای یادگرفتن راه رفتن ، پاهای خود را ، با زاویه های مختلف روی زمین گذاشته و حتی بارها زمین میخورد.بدین ترتیب ، رفته رفته مهارت بیشتری کسب میکند و نحوه ی یادگیری صحیح را خواهد آموخت.تا اینکه انجام این کار ، تماما به ضمیر ناخودآگاه واگذار شود.

اما پس از اینکه در مهارتی مسلط میشوید چطور ؟

وقتی شما در مهارتی ، کاملا مسلط میشوید  ، ضمیر خودآگاه شما ، کمتر استفاده شده ، و بجای آن ، ضمیر ناخودآگاه ، انجام آن مهارت را تماما به عهده میگیرد.

آیا برای راه رفتن ،  فکر میکنید ؟!

خیر ! چون از کودکی تاکنون، ذهن شما تجارب را جمع کرده ، و عمل راه رفتن ، بصورت عملی کاملا ناخودآگاه تبدیل شده است.ضمیر ناخودآگاه شما بسیار قدرتمند است و به همین علت،کنترل کامل شما را حین راه رفتن ، بر عهده گرفته و دیگر نیازی نیست که برای راه رفتن ، فکر کنید ! بلکه همه چیز بصورت اتوماتیک انجام میشود(حال آنکه در بار اولی که راه رفتید ، کنترل با ضمیر خودآگاه بوده و تفکر زیادی کرده اید !)

پس از مسلط شدن در انجام یک کار ، دیگر نیازی نیست که به آن فکر کنید ، و خواهید دید که حتی خواهید توانست حین انجام آن کار ، چند کار دیگر را نیز انجام دهید.مثلا پس از اینکه رانندگی را یاد گرفتید و به حد کافی تمرین نمودید ، حال خواهید توانست همزمان با رانندگی ، با دیگران حرف بزنید ، یا حتی چند کار دیگر را نیز همزمان انجام دهید(با این وحود ، هرگز حین رانندگی کار دیگری نکنید).علت این است که ضمیر ناخودآگاه شما ، کنترل را تماما بر عهده گرفته و میتوانید ، ضمیر خودآگاهتان را (که توان محدودی دارد ) روی کارهای همزمان دیگری متمرکز کنید !

ارتباط این مساله با کوهنوردی چیست ؟

اما به موضوع مقاله ی خود بازگردیم ! چرا برخی افراد ، حتی در عبور از مسیرهای ساده ، به مشکل میخورند ؟ (سر میخورند ، میترسند و غیره…)

باتوجه به توضیحی که درباره ی نحوه ی یادگیری مغز به شما ارائه کردیم ، باید گفت ضمیر ناخودآگاه شما ، طی سالهای عمرتان ، با تجربه هایی که کسب کرده است ، درحال حاضر ، کاملا و استادانه میداند که چگونه تعادل شما را حفظ کند و چگونه از مسیرهای سخت عبور کند.ضمیرناخودآگاه شما کاملا میداند که چگونه باید راه برود و یا حتی میداند که اگر سر خوردید ، چگونه کماکان کنترل شما را بر عهده بگیرد !

مشکل از جایی شروع میشود که افراد، حین عبور از یک مسیر، شروع به فکر کردن(مثلا درباره ی سختی عبور از مسیر مذکور) و تحلیل کردن شرایط میکنند .زیرا این کار ، باعث خواهد شد که کنترل عملیات راه رفتن ، مجددا به ضمیر خودآگاه شما داده شود.و ضمیر خودآگاه ، همه چیز را خراب میکند ! در واقع ضمیر خودآگاه ، اصلا مسئول اجرا ، در وجود انسان نیست و اجرای یک مهارت، باید توسط ضمیر ناخودآگاه انجام شود تا بینقص،استادانه و سریع باشد.مثلا ، پرسیدن سوالات زیر باعث خواهد شد که انجام کوهنوردی ، به ضمیر خودآگاه شما منتقل شود(هرگز این سوالات را از کسی نپرسید ) :

  1. چقدر خوب کوهنوردی میکنی ! چگونه این کار را انجام میدهی ؟
  2. از چه سنی کوهنوردی میکنی ؟
  3. چگونه از این مسیر عبور کنیم ؟
  4. و…

توصیه میکنیم مقاله ی “چرا وقتی کسی ناظر کار شماست ، کاری را که سالهاست به انجام آن مسلط هستید ، خراب میکنید ؟ چرا وقتی از راه رفتن هزارپا تعریف میکنند ، راه رفتن یادش میرود ؟!” را مطالعه کنید.

راه حل چیست ؟

ضمیر خودآگاه خود را مشغول کنید تا کنترل راه رفتن شما ، تماما به بخش ناخودآگاه ذهنتان منتقل گردد.

اگر ضمیر خودآگاه شما تماما مشغول باشد ، به یکباره خواهید دید که درحال عبور از مسیرهای سخت ، بدون تفکر ، و بدون کمک هیچ فرد دیگری هستید و قطعا شگفت زده خواهید شد ! اما دقت کنید که مثلا اگر به یکباره به این فکر کنید که “من چطور این کار را کردم ؟!؟” ، ضمیر خودآگاه شما فعال شده ، و حتی امکان سقوط و یا سر خوردن در وسط مسیر ، وجود خواهد داشت !

چگونه کنترل راه رفتن و عبور از مناطق سخت را به ضمیر ناخودآگاه منتقل کرده و ضمیر خودآگاه(Conscious) خود را به دنبال نخود سیاه بفرستید ! 🙂

  1. حین کوهنوردی ، به موسیقی گوش کنید
  2. با اعضای دیگر تیم خود ، درباره ی موضوعات دیگر حرف بزنید(البته حرف زدن باعث سوزاندن انرژی خواهد شد)
  3. چیزی را در دست خود نگه دارید(مثلا یک تکه سنگ یا حتی گوشی موبایل ! – این است شناخت عمیق قدرت نامحدود از مغز انسان ، این نکته بسیار زیبا و علمی است ، فکر میکنید چرا ؟)
  4. بندهای انگشت خود را بشمارید !(دقت کنید که ضمیر ناخودآگاه شما بسیار بسیار باهوش است و اگر حس کند برای پرت کردن حواس این کار را انجام میدهید ، اثر معکوس خواهد داشت، واقعا غرق در کاری که میکنید ( مثلا شنیدن موسیقی) شوید تا کنترل راه رفتن به ضمیر ناخودآگاهتان منتقل شود ).
  5. در ذهن خود ، محاسبات ریاضی انجام دهید یا حتی با خود درباره ی موضوعی دیگر حرف بزنید !
  6. و…

توجه ویژه : منظور ما در این مقاله ، اصلا این نیست که بدون فکر کردن ، به یکباره از مسیرهایی عبور کنید که به شدت خطرناک هستند و احتمال سقوط شما وجود دارد.در این مقاله ، فقط سعی داریم مهارت فعلی شما در کوهنوردی را افزایش داده و بگوییم که چرا برخی افراد ، حتی در عبور از مسیرهای ساده نیز به مشکل میخورند و حتی به شدت سر میخورند ! در حالی که دیگران به سادگی از همان مسیر عبور میکنند.

بنابر این ، کماکان ، حتما از مسیرهای امن عبور کرده و از ریسک کردن ، به شدت خودداری کنید !



صفحه اول مشاهده مقالات صوتی دسته بندی مقالات مقالات اختصاصی جادوگر(برنامه ریزی ضمیر ناخودآگاه) دوره های جامع